× بستن تبلیغات

EVC و پیاده سازی آن روی ماشین مجازی

قبل از شروع این مطلب ابتدا باید بدانیم خود EVC چیست.

EVC  یا Enhanced vMotion Compatibility

یکی از قابلیت هایی که ما در داخل کلاستر بسیار از آن استفاده می‌کنیم قابلیت DRS یا Distributed Resource Schedular می باشد. این قابلیت از vMotion استفاده می کند و ماشین ها را بین سرور جابجا می‌کند.

VMware-vSphere-DRS-CPU-utilizationاین قابلیت باعث می شود که تا بار استفاده شده بر روی تمامی سرورهای یک کلاستر تقریبا یکسان باشد.

این امر باعث می شود که عمر مفید سرور ها به خاطر کم شدن و یکنواخت شدن بار آن‌ها افزایش پیدا کند.

از طرف دیگر با جابجایی ماشین ها مطمئن می شود که همیشه منابع لازم برای یک ماشین در دسترس او خواهد بود.

متاسفانه یا خوشبختانه قابلیت DRS احتیاج به یک پیش نیاز دارد که آن یکسان و هم نسل بودن CPU سرور های در داخل یک کلاستر می باشد. شکل زیر را ببنید :

Vmware clusterبدین معنی که اگر ماشین مجازی بر روی یک سرور با CPU نسل 2 روشن می شد ، DRS دیگر نمی توانست آن ماشین را روشن به نسل پایینی جابجا کند یعنی عملا vMotion انجام نمی شد.

در شکل بالا ماشین های مجازی که بر روی نسل دوم ساخته می شوند تا مادامی که روشن بودند بر روی آن سرور گیر می کردند.

اما با معرفی قابلیت EVC می توانستیم نسل تمامی CPU ها را به پایین ترین نسل کلاستر تنظیم کنیم.

این قابلیت باعث می شد که نسل تمامی سرور ها یکسان شود و ماشین های مجازی به راحتی جابجا شوند.

اما از طرفی زمانی که نسل CPU ها را پایین می آوریم قابلیت های نسل جدید را از دست خواهیم داد .

زمانی که Compatibility از Performance برایمان مهم تر باشد EVC بهترین گزینه خواهد بود.

 

نکته :  در نظر داشته باشید EVC فقط برای یک خانواده قابل فعال سازی است یعنی Intel یا AMD ، و نمی توانید این قابلیت را بین این دو نسل فعال کنید.

 

Per-VM EVC

در آخرین ورژن ارائه شده از بستر مجازی vSphere ، شرکت VMware  قابلیت جدیدی را به عنوان پیاده سازی EVC تنها بر روی ماشین مجازی معرفی کرد.

همانطوری که از اسم این قابلیت پیداست می‌توانیم EVC را تنها بر روی یک ماشین مجازی فعال کنیم.

خوبی این قابلیت این است که نه تنها می توانیم در داخل کلاستر از آن استفاده کنیم بلکه می توانیم در داخل دیتا سنتر نیز از آن استفاده کنیم .

متاسفانه تا به حال قابلیت EVC تنها برای کلاستر قابل پیاده سازی بود.

علاوه بر این Per-VM EVC باعث می شود بتوانیم ماشین مجازی را بین کلاسترها ، دیتا سنتر ها و حتی vCenter ها بدون هیچ مشکلی جابجا کنیم ، اما EVC کلاستر،  ما را قادر می ساخت که تنها بتوانیم ماشین مجازی را در داخل یک کلاستر جابجا کنیم.

با این تکنولوژی جدید حال EVC تبدیل به یکی از پارامتر های ماشین مجازی شده است  که با خاموش روشن شدن ماشین هیچ تغییری نمی کند.

خوبی این قابلیت جدید این است که هم می توانیم بر روی کلاستر EVC داشته باشیم و هم میتوانیم بر روی ماشین مجازی EVC داشته باشم که البته Per-VM EVC از EVC کلاستر ارجع تر است.

پیش نیاز های Per-VM EVC

برای پیاده سازی این قابلیت باید ملزومات زیر فراهم باشند:

  • محیط مجازی سازی vSphere 6.7
  • ماشین مجازی باید دارای Hardware Version 14
  • ماشین قبل از پیاده سازی تنظیمات Per-VM EVC باید خاموش باشد.
  • خانواده Per-VM EVC حتما باید مساوی یا پایین تر از خانواده EVC بر روی کلاستر باشد.
  • برای پیاده سازی این قابلیت حتما باید از کلاینت HTML5 استفاده کنید و نسخه فلشvCenter این قابلیت را به شما نمایش نمی دهد.

 

چند نکته در مورد پیاده سازی EVC ماشین مجازی :

  • اگر از روی یک ماشین مجازی که EVC را بر روی آن روشن کردید Clone بگیرید این کانفیگ EVC بر روی ماشین جدید نیز ست شده است.
  • قابلیت DRS با Per-VM EVC کاملا سازگار است.
  • اگر ESXi ای که ماشین مجازی بر روی آن قرار دارد ورژن EVC ماشین را ساپورت نکند ماشین روشن نخواهد شد.

 

نحوه پیاده سازی EVC بر روی ماشین مجازی

قبل از شروع مراحل حتما مطمئن شوید که ماشین مجازی خاموش است.

  • تنظیمات و پیکربندی per vm evcبر روی ماشین مجازی خود کلیک کنید و به قسمت Configure بروید.
  • از تب های آن بر روی EVC کلیک کنید.
  • ادیت را بزنید .
  • نسل CPU مورد نظر خود را انتخاب کنید و اوکی کنید.

به همین راحتی می توانید از قابلیت EVC بر روی ماشین مجازی استفاده کنید.

 

حرف آخر

اگر میخواهید دیتا سنتر ماشین مجازی ، یا حتی سرور ماشین مجازی خود را تغییر دهید و به خاطر اهمیت سرویس داخل آن نمی توانید آن را خاموش کنید قابلیت EVC ماشین مجازی یک نیاز انکار ناپذیر است .

اما باید در نظر داشته باشید که به احتمال زیاد باید بستر خود را به آخرین ورژن آپدیت کنید تا بتوانید از آن استفاده کنید.

 

منبع :گروه مجازی سازی Vipromise

مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه ،سوئیچینگ و روتینگ

در این نوع مجازی سازی به مجازی کردن کابل‌ها ، سوئیچ‌ها و رترها و فایروال‌ها و دیگر تجهیزات پرداخته می‌شود.

انواع سیستمهای مانیتورینگ

 

مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه

 

عملکرد مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه یا با نام دیگر network virtulization جز روش‌هایی است که به تازگی در دنیای فن آوری وارد شده است. مجازی سازی شبکه را در واقع روشی جهت جداسازی منابع شبکه و منابع محاسباتی همین طور واگذاری آن به یک شبکه مجازی دانست که این کار جهت یکسان کردن چندین شبکه مجازی قابل برنامه ریزی و مستقل صورت می‌گیرد. در این حالت از مجازی سازی شبکه تمامی سخت افزارها و هم چنین نرم افزارهای درون یک شبکه مجازی شکل می‌گیرد. نوع دیگری از مجازی سازی شبکه به این شکل کار می‌کنند بخش های مختلف مجزا شده شبکه به وسیله یک بخش فیزیکی معلوم به اشتراک گذاشته می‌شود.
مجازی سازی شبکه را می‌توان به ایجاد شبکه های مجازی داخل یک سرور عنوان کرد که می‌تواند باعث ایجاد ارتباط سیستم‌های مجازی با یکدیگر شود و شکل یک جامعه امنیتی مجازی(virtual security zone) را ایجاد کند.
مجازی سازی شبکه در واقع روش و دستاورد جدیدی جهت آسان سازی گسترش خدمات اینترنتی می‌باشد. یک تکنولوژی سودمند برای استفاده از زیرساخت‌ها با توجه به استفاده بهتر از منبع فیزیکی و یا منطقی جهت چندین شبکه متفاوت و یا ایجاد تراکم بیشتر از چندین منبع( این منابع همان اجزا شبکه بوده که می‌توانند شامل مسیریاب‌ها، ماشین‌های مجازی، سوئیچ‌ها و… باشند) و جهت کسب توانایی و فایده بیشتر ایجاد می‌شود. به همین دلیل مجازی سازی شبکه هزینه کلی را به دلیل اشتراک گذاری منابع شبکه کم می‌کند. در واقع محصول نهایی مجازی سازی شبکه، شبکه مجازی می‌باشد.

علت استفاده از مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه جهت استفاده بسیاری از ادارت و سازمان‌ها و دیگر ارگان‌هایی که به صورت اشتراکی به شبکه دسترسی دارند کاربرد زیادی دارد و در سطوح گوناگون و بر بخش‌های مختلف از جمله برنامه‌های کاربردی، بخش سخت افزاری، سرورها، بخش ذخیره سازی و ماشین‌های دسکتاپ تاثیرگذار می‌باشد. مجازی سازی شبکه سبب می‌شود برنامه های کاربردی و همین‌طور سیستم عامل‌ها از بخش فیزیکی جدا شده و اجازه می‌دهد تا سیستم عامل روی یک سرور اجرا شوند. با استفاده از این مجازی سازی شبکه مقدار هزینه در بسیاری از بخش‌ها کاهش پیدا کرده و سبب مدیریت و کنترل بهتر بر کاربران شبکه می‌شود. امکان انتقال سریع اطلاعات و دسترسی راحت‌تر نیز از دیگر علل استفاده از این بخش می‌توان عنوان کرد.

مزایای مجازی سازی شبکه

1- ایجاد بهره وری بهتر از سیستم شبکه
2- بالا بردن سرعت تبادلات
3- راحتی دسترسی به شبکه
4- صرفه جویی در مقدار هزینه ها
5- ایجاد تجمیع سرویس‌های سازمان در یک بخش
6- پیاده سازی سریع سرویس‌های گوناگون درون شبکه و همین طور ایجاد سریع سرویس های جدید به جهت افزایش کسب و کار سازمان مورد نظر
7- پشتیبانی و مدیریت بهتر شبکه
8- یکپارچه سازی منابع داخل شبکه
9- ایجاد محیط های تست و کنترل
10- کم شدن هزینه نگهداری و همین طور نیروی انسانی
11- دسترسی راحت‌تر
12- بالا بردن ضریب امنیت در استفاده از این بخش

مجازی سازی سرور

مجازی سازی سرور از دیروز تا امروز

مجازی سازی سرور (Virtualization) بر خلاف تصور افرادی که مجازی سازی سرور را یک فناوری نوین به حساب می آورند، مربوط به دهه ۷۰ میلادی یعنی نزدیک به ۴۰ سال پیش است. زمانی که شرکت آی بی ام (IBM) یکه تاز عرصه محاسبات دیجیتالی و رایانه ها بود. در واقع سیستم عاملهای موجود دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی اساساٌ بر پایه اشتراک منابع سخت افزاری یا همان مجازی سازی کار می کردند و اصولاً بدلیل گرانی منابعی نظیر حافظه، دیسک، پردازنده مرکزی و سایر ملحقات آن امکان بهره برداری غیر اشتراکی بسیار پر هزینه بود. بعد از ظهور نسل جدید رایانه ها و سرویس دهنده های غیر Mainframe که دارای توان کارکرد بالا و قیمت پایین بودند، رویکرد قبلی سیستم عامل ها در استفاده اشتراکی منابع به تدریج کمرنگ شد و استفاده از سرویس دهنده های کوچک و متوسط بدون دغدغه از صرف هزینه های گزاف سخت افزاری فراگیر شد. همچنین با رشد سرویس های نرم افزاری جدید در شبکه‌ها، و بر آورده شدن نیاز هرکدام از این سرویس ها با استفاده از سخت‌افزار و منابع سیستم‌عامل اختصاصی، راهبرد جدیدی به شکل “یک سرویس دهنده برای هر سرویس شبکه” به وجود آمد که این رویکرد کماکان در بسیاری از شبکه ها مورد استفاده قرار دارد اما این راهبرد جدید یک اشکال دارد و آن هم این است که بر طبق آمار در تعداد کثیری از سرویس دهنده ها، میزان استفاده از منابع به کمتر از ۲۰% محدود است. این رویه باعث بالا رفتن هزینه و مصرف انرژی و در عین حال کاهش بهره‌وری سخت افزار می گردد.
در نتیجه دوباره مسئله صرفه جویی و مدیریت منابع در راهبرد جدید مورد توجه قرار گرفت. منتهی این بار تنها IBM جلودار نبود و شرکت ها و موسسات تحقیقاتی بسیاری وارد میدان شده بودند.
*کاهش هزینه ها، *بالابردن بهره‌وری سخت افزار و *مدیریت آسانتر و کارآمدتر سرویس دهنده ها، اهدافی هستند که مدیران و متخصصان شبکه را به سمت قرار دادن سرویس های مختلف بر روی یک سخت‌افزار قدرتمند سوق داد. در راهبرد جدید، هدف، قراردادن سرویس‌های متنوع بر روی یک سخت افزار به صورت متمرکز و با هزینه کمتر بود تا از این طریق مدیریتی آسانتر، کم هزینه‌تر ، فرایندهای نگهداری و پشتیبان‌گیری راحتتر، دسترسی و قابلیت اعتماد بالاتر فراهم گردد.

مجازی سازی سرور چیست؟

تعریف ما از کاربرد مجازی‌سازی سرور در حیطه سیستم عامل عبارت است از راهکاری که اجازه می دهد چندین سیستم عامل میهمان بطور همزمان بر روی یک میزبان سخت افزاری به اجرا در آیند.
ماشین مجازی یا( VM(Virtual Machine به سیستمی اطلاق می گردد که اجرای سیستم مجازی سازی را بر عهده گرفته است. هر ماشین مجازی می تواند شامل سیستم عامل، سخت افزار و نرم افزار اختصاصی خود باشد. ماشین مجازی، مستقل از سکوی سخت افزاری یا سیستم عامل اولیه به فعالیت خود ادامه می دهند. زیرا در اغلب سیستم های مجازی سازی سرور، یک لایه جدا کننده به نام فوق ناظر Hypervisor میان سیستم عامل میهمان (مجازی) و سخت افزار یا منابع فیزیکی موجود حائل می گردد. کار Hypervisor ایجاد یک دید مستقل مجازی از سخت افزار یا منابع است. Hypervisor باعث می¬شود ماشین های مجازی از دید یکدیگر پنهان بمانند و هر ماشین مجازی تصور کند تمام سخت افزار یا منابع لازم را در اختیار گرفته است.
دو گونه اصلی از Hypervisor وجود دارد :

  • تمام- سخت افزاری (Bare-Metal)
  • میزبانی شده Hosted

در اغلب موارد، کار مجازی سازی را نرم افزار انجام می دهد. این نرم افزار لایه Hypervisor را به وجود آورده و ارتباط میان سخت افزار یا سیستم عامل را با این لایه و هر یک از ماشین های مجازی را طوری فراهم می نماید که راه اندازی سیستم عامل مجازی و اجرای برنامه های کاربردی بر روی سخت افزارهای متفاوتی که وجود فیزیکی ندارند را امکان پذیر می نماید.
نمونه هایی از سیستم های نرم افزاری فوق ناظر (Hypervisor) بر پایه سخت افزار از دو شرکت معتبر عبارتند از :

  • VMware ESX and ESXi
  • Microsoft Hyper-Vi

نمونه هایی از سیستم های نرم افزاری میزبانی شده (Hosted) بر پایه سیستم عامل به شرح زیرند :

  • VMware Server
  • Virtual Server
  • VMware Workstation
  • Virtual PC

انواع روش های مجازی سازی سرور

حداقل ۶ روش مجازی سازی وجود دارد:

۱- مجازی سازی سرور: تجمیع تعداد زیادی سرور مجازی در تعداد محدودی سرور فیزیکی. نرم افزار مجازی سازی سرور مابین سرور فیزیکی و سیستم عامل قرار می گیرد و اجازه می دهد چندین ماشین مجازی را بر روی سرور فیزیکی مشابه اجرا کنیم.

۲- مجازی سازی دسکتاپ: جهت انتقال دسکتاپ کاربران نهایی از کامپیوتر شخصی به “فضای ابری” استفاده می شود. به کلامی دیگر، دسکتاپ کاربران نهایی، مجازی می شوند و آنها می توانند بوسیله مثلا تین کلاینت ها به دسکتاپشان دسترسی پیدا کنند. در این حالت سیستم عامل مورد استفاده از سخت افزار مستقل می شود. و از این پس شما می توانید بر روی سیستمی که تا به حال قادر به نصب windows7 نبودید این سیستم عامل را نصب نمایید.

۳- مجازی سازی نرم افزار: این روش جهت بسته بندی نرم افزار به کار می رود. به واسطه این روش می توانید نرم افزار مورد نظر را در هر جایی که می خواهید استفاده کنید. نکته ی کلیدی در این روش تجمع کلیه ی فایلهای نرم افزار در یک فایل اجرایی می باشد. در این روش فایل مورد نظر از سخت افزار مستقل می شود.

۴- مجازی سازی storage: این روش جهت مجازی¬سازی SAN storage به کار می رود.

۵- مجازی سازی I/O: این روش جهت کاهش تعداد کابل¬های I/O مورد استفاده قرار می گیرد.

۶- مجازی سازی شبکه: جهت ایجاد شبکه های مجازی داخل سرور به کار می رود تا موجب پیوستن ماشین های مجازی به هم و شکل گیری Virtual Security Zone شوند.

وقتی اکثر افراد (بخصوص کسانی که تازه به دنیای مجازی سازی پیوسته اند) به مجازی سازی فکر می کنند، اکثرا به مجازی سازی سرورها می اندیشند.
این نقطه بهترین محل برای پیوستن به دنیای مجازی است و خواهد بود.
در واقع “مجازی سازی سرور” مابین سرور و سیستم عامل قرار می گیرد. نرم افزار های مجازی سازی سرور سیستم عامل مهمان را فریب می دهند. این سیستم عامل ها بر روی ماشین های مجازی اجرا می شوند، اما بواسطه نرم افزار مجازی ساز گمان می کند که به طور مستقیم با سرور فیزیکی در ارتباط است. از همین رو چندین ماشین سیستم عامل مهمان مجازی می توانند فقط از طریق یک سرور فیزیکی مورد استفاده قرار بگیرند و به این ترتیب سود زیادی را عاید سازمان کنند.

آنچه در فناوری مجازی سازی مورد انتظار است عبارتند از :

  • کاهش هزینه های خرید سخت افزار
  • افزایش بهره وری با تخصیص منابع اشتراکی
  • افزایش بازدهی وبهینه سازی مصرف انرژی
  • صرفه جویی در فضای استقرار سرویس دهنده ها
  • بهینه سازی مدیریت شبکه و افزایش انعطاف پذیری
  • افزایش توان عملیاتی، ظرفیت شبکه و حفظ تداوم کار
  • سرعت در ترمیم و بازنشانی سیستم ها به هنگام بروز خرابی
  • افزایش اطمینان و امنیت سیستم ها و کاهش پیچیدگی های عملیاتی

مزایای دیگری نیز برای مجازی سازی قابل شمارش هستند ولیکن موارد بالا عمومیت بیشتری دارند.

این اشتراک می‌‌تواند در رابطه با موارد زیر باشد :

۱- سکوی سیستم عامل: راه اندازی سیستم عامل های مختف و مجزا بر روی یک سیستم عامل پایه

۲- رایانه های رومیزی: شبیه سازی رایانه های رومیزی به همراه سیستم عامل و نرم افزارها کاربردی و منابع مورد نیاز آن نظیر حافظه، دیسک و سایر ملزومات آن.

۳- برنامه های کاربردی: اجرای برنامه های کاربردی به صورت مستقل از سیستم عامل

۴- منابع: شبیه سازی شبکه، دستگاه¬های ورودی و خروجی،حافظه و منابع ذخیره‌سازی مجازی

چند نمونه از مجازی سازی سرور
استفاده از چندین سیستم عامل مختلف بر روی یک سیستم سخت افزاری با کمک سیستم مجازی سازی، راهکاری است که ما برای ایجاد شبکه های مختلف بکار می گیریم. فرض کنید یک شبکه در حال کار، نیازمند استقرار یک سرویس دهنده جدید می شود. اگر بخواهیم به صورت معمول این سرویس دهنده را راه اندازی کنید، باید آماده پرداخت هزینه خرید سرویس دهنده، هزینه نصب و جابجائی اطلاعات و هزینه بررسی سازگاری سیستم و کلی هزینه های دیگر باشید که بطور حتم صرفه اقتصادی و زمانی در پی نخواهد داشت. در این موقعیت بهترین راه حل استفاده از فنآوری مجازی سازی است که اجازه میدهد تا به کمک سیستم مجازی سازی، یک سرویس دهنده جدید را بر روی همان شبکه موجود به صورت مجازی ایجاد و بدون اختلال در شبکه، آن را مورد بهره برداری قرار دهیم.
کاربرد دیگر مجازی سازی افزایش سرعت پردازش و تبادل اطلاعات در شبکه ها است. به فرض اگر به طور همزمان صدها ایستگاه کاری در یک شبکه به یک سرور متصل شده و تبادل اطلاعات کنند، ترافیک روی این سرور به شدت افزایش یافته و سرعت شبکه به شدت کاهش می یابد و احتمال بروز مشکل بالا می رود. راهکار این قضیه از طریق مجازی سازی آن است که چندین سرور مجازی در شبکه راه اندازی شود تا بار ترافیک این رایانه ها میان سرویس دهنده های مجازی تقسیم گردد. این بدین معنی است که حتی اگر منابع سخت افزاری شما محدود باشد آن را به صورت برنامه ریزی شده و تفکیک پذیر مدیریت می نمائید تا برای واحدهای مختلف به شیوه های گوناگون مورد بهره برداری قرار گیرند.

مجازی سازی چیست

قصد داریم در این مقاله اول شما را با مفهوم مجازی سازی آشنا کنیم و بعد از آن در مورد انواع مجازی سازی، کاربردها و مزایای استفاده از مجازی سازی مطالبی را بیان کنیم.

همانطور که می دانید کامپیوترهای نسل جدید از ۴ لایه زیر تشکیل شده‌اند:

  • سیستم عامل
  • سخت افزار
  • داده
  • نرم افزار

معمولا این ۴ لایه به هم وابسته اند منظور این است که اگر در سخت افزار مشکلی ایجاد شد در سیستم عامل هم اشکال ایجاد می گردد به طور مثال با سوختن هارد کامپیوتر اطلاعات و سیستم عامل از بین می‌رود یا با سوختن پاور کامپیوتر سیستم دیگر روشن نمی‌شود.
در این روش سعی می‌کنیم که این مشکلات را بر طرف کنیم. به اینصورت که مشکل وابستگی بین لایه‌ها را از بین می‌بریم.
به بیان دیگر، مجـازی سـازی پیونـد دهنـده میـان سـخت افـزار و سیسـتم عامـل اسـت و بـه شـما اجـازه می‌دهد جند نرم‌افزار کاربردی و سیستم عامل را بر روی یک سیستم فیزیکی پیاده‌سازی کنید بـه نحـوی که باعث بهره‌وری در هزینـه‌هـای سـخت‌افـزار و نـرم‌افـزار و همچنـین اسـتفاده بهینـه از تمـامی منـابع سیستمی، کاهش هزینه و کاهش مصرف انرژی شود.

درسال ۱۹۶۰ توسط شرکت IBM (International Business Machines) آغاز شد و به عنوان یک روش منطقی برای تقسیم منابع سیستم توسط رایانه‌های بزرگ، بین برنامه های مختلف ارائه شد.
از آن زمان اصطلاح مجازی سازی (Virtualization) گسترش یافت.

به وسیله این تکنولوژی‌ می‌توانیم به طور همزمان دو یا چند سیستم عامل را روی یک سرور راه‌اندازی کنیم.
این تکنولوژی نرم‌افزاری موجبات دگرگونی در چشـم انـداز فناوری اطلاعات (IT) و همچنین تغییرات اساسی در زیرساخت سازمان را فراهم می‌کند.

لازم به ذکر است که شرکت‌های مختلفی در این حوضه فعالیت دارند و با ارائه راهکارهای مجازی سازی، انواع نرم‌افزارهای کاربردی و… بازار رقابتی این حوضه را رهبری می‌کنند که در زیر به تعدادی از سرشناس‌ترین آنها اشاره شده است:
  • vmware
  • KVM
  • CITRIX
  • Microsoft
  • redhat
  • CISCO
× بستن تبلیغات