× بستن تبلیغات

ارائه گرافیک در دسکتاپ مجازی

ارائه سرویس های گرافیکی به کاربران سازمان

قدم اول برای ارائه گرافیک توسط زیر ساخت مجازی ارائه VDI Virtual Desktop Infrastructure  می باشد.

زمانی که VDI یا دسکتاپ مجازی را ارائه می دهیم، در اصل ویندوز یا سیستم عامل کاربران را بر روی سخت افزار سروری ارائه می دهیم که این امر باعث می شود نه تنها سرعت کابران دو چندان شود بلکه باعث میشود بتوانند از قابلیت هایی که در مجازی سازی سرور داشتیم نیز استفاده کنند.

اما زمانی که صحبت از ارائه گرافیک می‌کنیم ، مطلب آنقدر ها هم ساده نیست.

مدل ارائه گرافیک در مجازی سازی دسکتاپ

به صورت کلی در پیاده سازی بستر های مجازی سازی دسکتاپ ( VDI ) سه مدل ارائه گرافیک داریم  :

  1. vSGA (Virtual Shared Graphic Accelerator)
  2. vDGA (Virtual Direct Graphic Accelerator)
  3. vGPU ( Virtual Graphic Processing Unit )

vSGA (Virtual Shared Graphic Accelerator)

در این مدل کارت گرافیکی نصب شده بر روی سرور توسط هایپروازر یعنی همان ESXi به اشتراک گذاشته می شود.

چون گرافیک توسط ESXi به اشتراک گذاشته می شود، پس در نهایت درایوری که استفاده میکنیم همان VMware Tools  است.

این مدل بیشترین Compatibility را در میان تمامی مدل های ارائه گرافیک دارد ، اما زمانی که میخواهیم با دو مدل دیگر از لحاظ Performance ای مقایسه کنیم، با اختلاف بسیار کمی در جایگاه سوم قرار میگیرد.

اما خوبیه این مدل گرافیک این است که می توانید به تعداد بسیار زیادی ماشین مجازی گرافیک ارائه دهید و محدودیت تعداد فقط وابسته به رم کارت گرافیکی و از طرف دیگر تعداد ماشین های موجود بر روی یک ESXi می باشد.

در vSGA ، چون به هیچ وجه عملیات Pass-Through در هیچ لایه ای انجام نمی شود، به راحتی میتوانید یک ماشین مجازی را بین دو سروری که کارت گرافیکی دارند ( نه لزوما یک مدل کارت گرافیکی یکسان) به صورت روشن (Hot vMotion) یا چه به صورت خاموش (Cold vMotion)  جابجا کنید.

یکی از مدل هایی که vSGA را ساپورت و پشتیبانی میکند سری NVIDIA Quadro  می باشد.

فقط در نظر داشته باشید در هر ورژن کارت گرافیکی های پشتیبانی شده تغییر می کند و باید در لینک زیر یعنی همان HCL ( Hardware Compatibility List) آن ها را انتخاب کنید.

vDGA (Virtual Direct Graphic Accelerator)

این مدل از ارائه گرافیک برای کارهای Rendering بسیار بالا صورت میگیرد.

تقریبا میتوان گفت اگر به دنبال ارائه گرافیک به چندکاربر نباشیم و صرفا به دنبال گرفتن بالاترین Performance از کارت گرافیک باشیم این مدل در ابتدای لیست ما قرار میگیرد.

در واقع در پیاده سازی این مدل یک کارت گرافیکی فقط به یه کاربر اختصاص داده میشود و آن کاربر میتواند با حداکثر توان از آن گرافیک استفاده کند.در این مدل چون کارت گرافیکی به صورت کامل به یک ماشین داده شده است برای درایور کارت گرافیکی از درایور خود سازنده گرافیک استفاده می شود نه از VMware Tools.

بیشتر نرم افزار هایی که Render بالای دارند از این مدل استفاده می کنند مانند Cinema 4D یا مثلا 3D MAX و MAYA.

در این مدل Render ای که ساعت ها توسط یک سیستم به طول می انجامد را در زمان بسیار کمتری انجام می دهد.

برخلاف قدرت بالای این مدل ، متاسفانه به هیچ وجه امکان جایجای ماشین مجازی یعنی vMotion چه به صورت روشن و چه به صورت خاموش وجود ندارد.

نه تنها vMotion بلکه هیچ کدام از کارهای زیر بر روی ماشین مجازی نمی تواند صورت بپذیرد:

  • Suspend/Resume
  • CPU Hot Add
  • Memory Hot Plug
  • Snapshot
  • DRS/DPM

زمانی که این مدل را برای پیاده سازی در نظر میگیرد، باید Trade Off  آن یعنی کیفیت بالا ولی سختی مدیریت را بپذیرید.

به عنوان آخرین نکته این vDGA باید بدانیم راه هایی وجود دارد که بتوانیم این کارت گرافیکی را بین چندین ماشین مجازی از طریق پروتکل های مختص VMware به اشتراک بزاریم البته بدون افت صفر درصدی کیفیت.

 

vGPU ( Virtual Graphic Processing Unit )

این مدل ترکیبی از دو مدل قبل می باشد به بیان خارجی ها Best of Both Worlds . یعنی کیفیت بالا از یک طرف و از طرف دیگر قابلیت ارائه گرافیک به چند ماشین مجازی .

در این مدل کارت گرافیکی Share می شود ولی نه توسط ESXi، اینکار توسط خود کارت گرافیکی صورت می پذیرد و همانطور که حدس میزنید اینکار باعث می شود که Performance گرافیک ما خیلی بهتر از vSGA باشد که توسط ESXi به اشتراک گذاشته می شد.

ممکنه در این قسمت دچار سوال های زیادی شوید که اگر اینطوریه پس Virtualization یعنی کندی؟

جواب خیر است. عملیات مجازی سازی در ماشین مجازی یا سرور باعث ایجاد Overhead می شود و در کارت بسیار پر سرعتی مانند GPU این داستان باعث ایجاد مقدار بسیار کمی Latency در ارائه می شود.

پس این مطلب را بدانید هر گاه کارتی توانست خودش را Share کند بهتر از آن است که ESXi آن را Share کند، مثال دیگری که برای این مدل ها میتوانیم بزنیم کارت شبکه های SRIOV نیز می باشند.

پس در این مدل گرافیک خود را بر اساس Policy ادمین تیکه تیکه میکند و به ماشین های مجازی ارائه می دهد.

در این مدل علاوه بر هزینه تجهیزات و لایسنس های مربوط به VMware که از قبل تهیه یا خرید کردید باید لایسنس گرافیک برای سرور ها را نیز خرید کنید ، که هزینه اضافی به سازمان ها تحمیل می کند.

پس در نهایت باید بدانید این کارت گرافیکی خود را به سیستم  عامل ها به صورت Pass-Through نشان میدهد یعنی درایور خود سازنده کارت گرافیک بر روی سیستم عامل ها نصب می گردد. اما زمانی که از دید ESXi به این کارت گرافیکی نگاه کنیم کاری که انجام می دهد Pass-Through نیست بلکه Shared Pass-Though می باشد.

از جمله کارت گرافیکی هایی که این مدل را پشتیبانی میکنند سری Grid و Tesla شرکت NVIDIA می باشد.

مزایای سرورهای کارکرده (Refurbished)

مزایای سرورهای کارکرده (Refurbished) چیست؟ مشخصات و ویژگی های این سرور ها چیست و چرا باید از آن ها استفاده کنیم؟

همانطور که میدانید سرورها دستگاه‌هایی  هستند که به درخواست های یک یا چند رایانه حتی به طور همزمان پاسخ می‌دهند.

اگر یک مهندس آی تی هستید و در بخش های خدمات دهنده سرویس های ابری یا شبکه کار می‌کنید، به سرورهایی نیاز دارید که هم از نظر قیمت و از نظر کارایی نیازهای شما را برآورده سازند. بنابراین قطعا این سوال برای شما به وجود خواهد آمد که چگونه هزینه های خود را پایین نگه دارید و هم چنان خدمات با کیفیتی که کلاینت ها نیاز دارند را ارائه دهید؟

برای کاهش هزینه ها می توانید از سرورهایی که تحت عنوان کارکرده و استوک یا refurbished هستند را خریداری کنید. این سرور ها از نظر کارایی و راندمان مشابه سرور نو هستند. در این مقاله در رابطه با مزایای خرید سرورهای کارکرده و نحوه خرید آنها صحبت می کنیم.

بیشتر بخوانید : سرور HP

سرورهای کارکرده هزینه بسیار کمتری نسبت به سرورهای جدید دارند.

واحدهای آی تی سازمان ها در سراسر جهان با شرکت ها قراردادهایی دارند که موجب می شود در مدت زمان خاصی سرورهای خود را تعویض یا آپدیت کنند درحالی که سخت افزار سرور قبلی هم چنان سالم و با کیفیت است. به همین دلیل سرورهای کارکرده می توانند با قیمت پایین تر و با کارایی عالی به فروش برسند.

بسیاری از افراد زمانی که کلمه مرمت شده یا کارکرده و استوک را می‌بینند فرض می‌کنند که این امر موجب ایجاد محدودیت هایی برای آن‌ها ایجاد کند و از این خرید خودداری می‌کنند. در حالی که چنین نیست و شما فقط آخرین نسخه موجود در بازار را ندارید. این سرورها به صورت کاملا رسمی به فروش می رسند و فقط کافی است در گوگل جست و جو کنید و فروشگاه ها معتبر سرورهای کارکرده همچون رایان وی آی پی را بیابید.

عملکرد سرورهای کارکرده یا Refurbished

سرورهای کارکرده می توانند همانند سرویس های جدید عمل کنند. این سرورها به پیکربندی صحیح درایورها ، حافظه ها و پردازنده ها نیز احتیاج دارند. براساس تجربه این سرورها با توجه به مقرون به صرفه بودنشان هنگامی که با دقت برای کار مورد نظر انتخاب شوند ، اغلب می توانند با عملکرد سرورهای جدید مطابقت داشته باشند وعملکردبسیار خوبی ارائه دهند. برای مثال می توانید انتظار داشته باشید که یک پردازنده قدیمی مثلXeon® E5-2670 از نظر ذخیره سازی ، میزبانی ماشین مجازی ، رندر سه بعدی یا رندر دامنه یک کار عالی انجام دهد.

در دسترس بودن سرورهای کارکرده یا Refurbished

قابلیت اطمینان همیشه مهم است. اگر  خرابی در سرورهای کارکرده به وجود بیاید در اکثر موارد مربوط به منبع تغذیه ، فن و دستگاه‌های ذخیره سازی شما هستند ، بنابراین برای این کار آماده باشید و اقدامات پیشگیرانه در این رابطه را انجام دهید. با این وجود می توانید اطمینان حاصل کنید که در سرورهای کارکرده خود با ضمانت طولانی همراه هستند و به دقت مورد آزمایش قرار گرفته اند تا کاملاً کاربردی باشند.

بهترین ضمانت ها بیان می کنند که هر یک از مؤلفه های متعلق به سرور شما بصورت جداگانه آزمایش شده است، همچنین این که کل سرور پس از آن مورد آزمایش قرار گرفته است. در برخی موارد حداقل ۱۰ روز ضمانت بازگشت و ۳۰ روز جایگزینی سرورهای کانفیگ شده ارائه شده است. هر قسمت جدید باید از طریق تولید کنندگان دارای ۱ سال ضمانت باشد.

خرید سرورهای کارکرده

همانطور که قبلا ذکر شد، فقط به ارائه دهندگان سرورهای استوک که تخصص کافی را دارند، مراجعه کنید تا مطمئن شوید که دقیقاً آنچه را که لازم دارید دریافت می کنید.

گاهی اوقات حمل و نقل و دریافت سریع تجهیزات همان چیزی است که شما نیاز دارید ، بنابراین زمان تحویل آنها و قیمت حمل و نقل را بررسی کنید. خوبی خرید سرورهای استوک این است که خرید شما معمولاً در مدت یک روز کاری آماده ارسال می شوند و غالباً در همان روزی که خریداری می کنید. درحالی که در هنگام خرید سرورهای جدید ، زمان تحویل اغلب با دردسرهای طولانی است.

با خرید سرورهای کارکرده به کاهش ضایعات الکترونیکی کمک کنید.

زباله الکترونیکی یک مشکل واقعی و بزرگ در جهان است. اخیرا قانون و مقررات جدیدی به وجود آمده است که شرکت ها و مصرف کنندگان را ملزم به بازیافت الکترونیکی می کند، بنابراین دیگرپایان قطعات الکرونیکی قبرستان زباله ها نخواهد بود. بزرگترین شرکت‌های نوسازی الکترونیک دارای گواهینامه هایی هستند که به آن‌ها سالانه ممیزی می دهد تا اطمینان حاصل شود که همه زباله های الکترونیکی به درستی اداره و بازیافت می شوند.

با خرید سرورهای نوسازی شده ، به کاهش ضایعات الکترونیکی کمک می کنید. به تعبیری شما به سرورهای قدیمی زندگی جدید می دهید و با طولانی کردن عمر مفید آن‌ها در کاهش تأثیرات زیست محیطی الکترونیک کمک می کنید.

قطعات جایگزین به راحتی در دسترس هستند و جا به جایی آنها بدون دردسر است.

با خرید سرورهای استوک و کارکرده ، اطمینان حاصل می کنید که قطعات جایگزین به راحتی در دسترس هستند و می توانند به همان سرعتی که امکان خرید آن‌ها را دارید ، برای شما ارسال شوند. همچنین بخشی از آن ها را با قطعات یدکی جدید در که در دسترس هستند می توانید جایگزین کنید . خرید قطعات جدید می تواند بسیار پیچیده تر و پرهزینه تر باشد و زمان بسیار بیشتری را دربر گیرد.

خلاصه مطلب

اگر قصد خرید سرور دارید گزینه سرورهای استوک را از مجموعه ما حتما بررسی کنید. این سرورها نه تنها پاسخگوی تمام نیازهای شما هستند بلکه بسیار سریع تر در اختیار شما قرار می گیرند و از نظر کارایی کاملا قابل اعتما هستند. با خرید این سرور ها هزینه کمتری می پردازید اما خدماتی بیش از آنچه فکرش را می کنید دریافت می کنید. قطعات این سرورها معمولا در بازار موجود هستند و در صورتی که نیاز به جایگزینی داشت باشید به راحتی جایگزین می شوند.

کنترل مدارک مهندسی چیست؟

نرم افزار EDMS یا کنترل مدارک مهندسی چارچوبی از ابزارها برای مدیریت ایجاد ، استفاده و ذخیره سازی اسناد در چندین قالب است که در سراسر سازمان ایجاد می شود. به طور معمول ، مدیریت اسناد به یک سیستم نرم افزاری متمرکز اشاره دارد که هر دو دیجیتال را ضبط و مدیریت می کند پرونده ها و تصاویر اسناد کاغذی اسکن شده. سیستم های مدیریت اسناد الکترونیکی بسیاری از ویژگی های مشابه را با سیستم های مدیریت محتوای سازمانی (ECM) دارند. با این حال ، سیستم های نرم افزاری مدیریت اسناد بر استفاده و بهینه سازی اسناد فعال و داده های ساخت یافته مانند اسناد Word ، فایل های PDF ، صفحات گسترده اکسل ، پاورپوینت ، ایمیل و سایر قالب های تعریف شده تمرکز دارند ، در حالی که سیستم مدیریت اطلاعات پروژه همچنین محتوای بدون ساختار و قالب های رسانه غنی را مدیریت می کنند.

با این حال ، مدیریت اسناد الکترونیکی فراتر از اسکن و صرفه جویی ساده است: این یک سیستم جامع است که دانشمندان را قادر می سازد تا اسناد را برای استفاده بهتر و یکپارچه در کارهای روزمره ، به طور مثر سازماندهی و توزیع کنند.

سیستم های مدیریت اسناد الکترونیکی شامل ابزاری برای:

ایجاد پرونده های دیجیتال و تبدیل اسناد کاغذی به دارایی های دیجیتال.
اسناد دیجیتالی را به راحتی با دانشمندان مناسب به اشتراک بگذارید.
سازماندهی مرکزی اسناد در ساختارها و قالب های پرونده استاندارد.
ذخیره و دستیابی به اطلاعات برای استفاده کارآمدتر.
ایمن سازی اسناد مطابق با قوانین انطباق استاندارد.

با متمرکز کردن استفاده و دسترسی به اطلاعات ، مدیریت اسناد مرکزی است که در آن می توان استراتژی های مدیریت اطلاعات گسترده تری مانند ECM ، مدیریت سوابق و اتوماسیون فرآیند کسب و کار را متصل و مستقر کرد.

برخی از کارشناسان خاطرنشان می کنند که سیستم مدیریت اسناد الکترونیکی اشتراکات زیادی با سیستم مدیریت محتوا (CMS) دارد. اگرچه یک تفاوت عمده این است که اکثر سیستم های CMS شامل استفاده از محتوای وب متنوعی از یک سایت مرکزی است ، در حالی که سیستم مدیریت اسناد اغلب به طور عمده برای بایگانی استفاده می شود.

به منظور ارائه طبقه بندی مناسب برای اسناد دیجیتال ، بسیاری از سیستم های مدیریت اسناد الکترونیکی به یک فرآیند دقیق برای ذخیره سازی اسناد ، از جمله عناصر خاصی به نام متاداده ، متکی هستند. فراداده های موجود در اطراف یک سند دسترسی آسان به جزئیات اصلی را فراهم می کند که به کسانی که در بایگانی جستجو می کنند کمک می کند تا آنچه را که نیاز دارند از طریق تقویم زمانی ، موضوع ، کلمات کلیدی یا سایر استراتژی های ارتباطی پیدا کنند. در بسیاری از موارد ، اسناد خاص برای پروتکل های ذخیره سازی اصلی ، بخش عمده ای از آنچه سیستم مدیریت الکترونیکی اسناد را برای یک تجارت یا سازمان بسیار ارزشمند می کند ، است.

 

هایپروایزر چیست

در این نوشته بررسی میکنیم که هایپروایزر چیست و انواع و مشخصات آن را مورد بررسی قرار خواهیم داد

چرا از hypervisor استفاده کنیم؟

از آنجا که VM های مهمان مستقل از سخت افزار میزبان هستند ، Hypervisors امکان استفاده بیشتر از منابع موجود در سیستم و تحرک IT بیشتر را فراهم می کند. این بدان معنی است که می توان آنها را به راحتی بین سرورهای مختلف جابجا کرد. از آنجا که چندین ماشین مجازی با یک hypervisor می توانند از یک سرور فیزیکی خالی شوند ، hypervisor:

  • فضا
  • انرژی
  • شرایط نگهداری

انواع هایپروایزر

دو نوع هایپروایزر اصلی وجود دارد که به آنها “نوع 1” (یا “فلز برهنه”) و “نوع 2” (یا “میزبان”) گفته می شود. یک هایپروایزر نوع 1 مانند یک سیستم عامل سبک وزن عمل می کند و مستقیماً بر روی سخت افزار میزبان اجرا می شود ، در حالی که هایپروایزر نوع 2 مانند سایر برنامه های رایانه ای به عنوان یک لایه نرم افزاری روی سیستم عامل اجرا می شود.

متداولترین نوع هایپروایزر نوع 1 یا فلز برهنه است که در آن نرم افزار مجازی سازی مستقیماً بر روی سخت افزاری که سیستم عامل آن معمولاً نصب شده است نصب می شود. از آنجا که هایپر ویزورهای فلزی برهنه از سیستم عامل مستعد حمله جدا شده اند ، از امنیت بالایی برخوردار هستند. علاوه بر این ، آنها به طور کلی عملکرد بهتر و کارآمدتری نسبت به نظارت کنندگان میزبان دارند. به همین دلایل ، بیشتر شرکتهای سازمانی ، ناظران فلزی برهنه را برای نیازهای محاسبات مرکز داده انتخاب می کنند.

در حالی که hypervisors با فلزات برهنه مستقیماً بر روی سخت افزار رایانه اجرا می شوند ، hypervisors میزبان در بالای سیستم عامل (OS) دستگاه میزبان اجرا می شوند. اگرچه هایپر ویزورهای میزبان در سیستم عامل کار می کنند ، سیستم عامل های اضافی (و مختلف) را می توان در بالای hypervisor نصب کرد. نکات منفی Hypervisors میزبان این است که تأخیر بالاتر از Hypervisors فلزی برهنه است. زیرا ارتباط بین سخت افزار و hypervisor باید از لایه اضافی سیستم عامل عبور کند. hypervisors میزبان گاهی اوقات به عنوان hypervisors مشتری شناخته می شوند ، زیرا اغلب آنها با کاربران نهایی و آزمایش نرم افزار استفاده می شوند ، که تأخیر بالاتر باعث نگرانی نمی شود.

فناوری شتاب سخت افزاری می تواند با افزایش سرعت پردازش برای هر دو ناظر فلزی برهنه و میزبان ، سریعتر منابع مجازی را ایجاد و مدیریت کند. نوعی شتاب دهنده سخت افزاری که به عنوان شتاب دهنده گرافیکی اختصاصی مجازی (vDGA) شناخته می شود ، از ارسال و طراوت گرافیک های 3-D پیشرفته مراقبت می کند. با این کار سیستم اصلی برای کارهای دیگر آزاد می شود و سرعت نمایش تصاویر بسیار افزایش می یابد. برای صنایعی مانند اکتشاف نفت و گاز ، جایی که نیاز به تجسم سریع داده های پیچیده وجود دارد ، این فناوری می تواند بسیار مفید باشد.

هر دو نوع hypervisors می توانند چندین سرور مجازی را برای چندین مستاجر در یک ماشین فیزیکی اجرا کنند. ارائه دهندگان خدمات ابری عمومی فضای سرور را در سرورهای مجازی مختلف به شرکت های مختلف اجاره می دهند. یک سرور ممکن است میزبان چندین سرور مجازی باشد که همگی بارهای کاری برای شرکت های مختلف در حال اجرا هستند. این نوع به اشتراک گذاری منابع می تواند منجر به اثر “همسایه پر سر و صدا” شود ، هنگامی که یکی از مستاجران بار زیادی را اجرا می کند که عملکرد سرور را برای سایر مستاجران تداخل می کند. همچنین این خطر بیشتر از استفاده از سرور اختصاصی لخت فلز است.

یک سرور فلزی برهنه که یک شرکت واحد کنترل کاملی روی آن دارد همیشه عملکرد بالاتری نسبت به یک سرور مجازی که پهنای باند ، حافظه و قدرت پردازش یک سرور فیزیکی را با سایر سرورهای مجازی به اشتراک می گذارد ، ارائه می دهد. سخت افزار سرورهای فلزی برهنه نیز می تواند برای افزایش کارایی بهینه شود ، که در مورد سرورهای عمومی مشترک چنین نیست. مشاغل مورد نیاز برای رعایت مقرراتی که به تفکیک فیزیکی منابع احتیاج دارند ، باید از سرورهای فلزی برهنه خود که منابعی را با سایر مستاجران به اشتراک نمی گذارند استفاده کنند.

ابر ابر چیست؟

با فراگیر شدن رایانش ابری ، hypervisor به عنوان ابزاری ارزشمند برای راه اندازی ماشین های مجازی و ایجاد نوآوری در یک فضای ابری ظهور کرده است. از آنجا که hypervisor یک لایه نرم افزاری است که به یک کامپیوتر میزبان امکان پشتیبانی همزمان از چندین ماشین مجازی را می دهد ، hypervisors یکی از عناصر اصلی فناوری است که محاسبات ابری را امکان پذیر می کند. Hypervisors برنامه های مبتنی بر cloud را در سراسر محیط مجازی در دسترس کاربران قرار می دهند در حالی که هنوز IT را قادر می سازد کنترل زیرساخت ها ، برنامه ها و داده های حساس یک محیط ابر را حفظ کند.

تحول دیجیتال و افزایش انتظارات مشتری باعث اعتماد بیشتر به برنامه های ابتکاری می شود. در پاسخ ، بسیاری از شرکت ها در حال انتقال ماشین های مجازی خود به ابر هستند. با این حال ، نیاز به بازنویسی هر برنامه موجود برای cloud می تواند منابع گرانبهای IT را مصرف کرده و به سیلوهای زیرساختی منجر شود. خوشبختانه ، به عنوان بخشی جدایی ناپذیر از یک پلتفرم مجازی سازی ، یک hypervisor می تواند به انتقال سریع برنامه ها به ابر کمک کند. در نتیجه ، شرکت ها می توانند از مزایای بسیار زیاد ابر ، از جمله کاهش هزینه های سخت افزار ، افزایش قابلیت دسترسی و مقیاس پذیری بیشتر ، برای بازگشت سریع سرمایه برخوردار شوند.

تفاوت تین کلاینت (Thin Client) و زیرو کلاینت (Zero Client)

در زمان حاضرهر کسب و کاری صرف نظر از اندازه و نوع آن چه در زمان حال و چه در آینده با تکنولوژی در هم آمیخته است. جهت حفظ رقابت در کارآفرینی زیرساخت هایی سازمان یافته وجود دارند که این اجازه را به کارفرمایان می دهند تا بدون دغدغه و به دور از در هم ریختگی کاری بر یکپارچه سازی تکنولوژی و کسب و کار خود تمرکز داشته باشند. این کسب و کارها عمومآ اطلاعات و نرم افزارهای خود را در سروری مرکزی که علاوه بر ویژگی های یک کامپیوتر معمولی دارای مزیت هایی چون امنیت بالاتر، قدرت ارتباط بیشتر ، یکپارچگی سخت افزار و نرم افزار و کارائی بالاتر است به اجرا در می آورند. این قابلیت که به نام (به اختصار  VDI) Virtual Desktop Infrastructure یا مجازی سازی دسکتاپ گفته می‌شود اولین بار توسط VMware ابداع شد.

امروزه پلتفرم هایی نظیر Citrix، VMware وMicrosoft  مجازی سازی دسکتاپ را ارائه می دهند.این فناوری و راهکار برروی بسترشرکت VMware  برای مجازی سازی دسکتاپ و به طور کل End User  Computing تحت عنوان VMware Horizen  می باشد.حال بعد از پیاده سازی این راهکار در سازمان خود با هر ابعاد عملیاتی نیازمند دستگاه هایی در نقطه پایان کار و تعامل با کاربر جهت بهره برداری هستیم که thin client  یا zero client نام دارند.
این thin client ها و zero client  ها دسترسی به ویژگی های یاد شده را مقدور می سازند. در ادامه به تفاوت واقعی بین این دو می پردازیم.

Thin Clients

Thin client ها دستگاه هائی با وزن کم هستند که به عنوان جایگزینی برای کامپیوترهای شخصی به صورت دسکتاپ مجازی طراحی شده اند. این دستگاه ها دارای یک بخش واحد هستند که می‌تواند تمامی اجزای کامپیوترهای بزرگ معمول خانگی و اداری را همچون پردازنده، حافظه ، فضای ذخیره اطلاعات، درگاه های ارتباطی نظیر یو اس بی و… و در آخرسیستم عامل را شامل شود.

Thin client ها به عنوان راه حلی بهینه از منظر اقتصادی جهت انجام محاسبات هستند که قابلیت اجرای پروتکل هایی از قبیل Microsoft RDP, Teradici PCoIP, Citrix HDX and VMware Blast Extreme را دارا هستند. این امر موجب سهولت در ارتباط به ماشین مجازی با شخص حقیقی می گردد که از آن امکان دسترسی به نرم افزارهای مجازی مقدور می باشد.

Zero Clients

Zero client ها را می توان به عنوان مدل تقویت شده ی دستگاه های thin در نظر گرفت که در زیرساخت دسکتاپ مجازی یا VDI مورد استفاده قرار می گیرد. همانند thin client ها، zero client ها دارای قابلیت راه اندازی و استفاده آسان می باشند. علاوه بر نیاز اندکی که  به بروزرسانی دارند در همان حال به تنظیمات خاصی احتیاج نخواهند داشت. برخلاف thin client ها که سیستم عامل دارند برروی zero client ها با نصب Firmware امکان دسترسی به ماشین مقصد را فراهم می کند. رمزگشایی و پروسس های برنامه نویسی بر روی سخت افزار این دستگاه صورت می پذیرد که موجب افزایش بهره وری zero clientها می گردد.
Teradici Tera2 از بسیاری از انواع zero client ها پشتیبانی می کند. این دستگاه ها از پروتکل  PCOIP جهت تسهیل در برقراری ارتباط ، تسریع سخت افزارهای خاص در مقصد و ارتقاء تجربه کاربری استفاده می کنند.

 

ادامه مطلب را در VIPromise  بخوانید

قابلیت‌های vCenter 6.7 Update 2

 در این ورژن از مدیریت بستر مجازی سازی یعنی  vCenter 6.7 Update 2  قابلیت های جدیدی مانند :

– DRS در Maintenance Mode

–  حل برخی از مشکلات امنیتی CPU

–  اضافه شدن لایسنس vSphere ROBO

–  و آپدیت جدید vSphere Platinum

 علاوه بر حل شدن بسیاری از باگ های موجود در این بستر توسط VMware در این  ورژن بهبود های زیادی هم حاصل شده.

 در ادامه مطلب به تک‌تک این عناوین اشاره می‌کنیم.

vCenter Server Architecture

VMware به تازگی اعلام کرده  که از ورژن بعدی قابلیت پیاده سازی vCenter  با استفاده ازExternal Platform Service Controller  را حذف خواهد کرد.

 دقت داشته باشید از ورژن بعدی نه از آپدیت بعدی.

 به این معنی که از ورژن بعدی تنها مدل پیاده سازی vCenter  به صورت Embedded  خواهد بود.

 اگر به عکس زیر دقت کنید به صورت کاملا واضح این مسئله را بیان می کنه.

vCenter 6.7 Update 2

Converge Tool

 اگرچه این ابزار در آپدیت اول نیز وجود داشت  ولی شما فقط  می تونستید اون را از طریق CLI  پیاده سازی کنید.

 اما در آپدیت ۲ این قابلیت به صورت پیش فرض درvSphere Client  موجود می باشد.

 در این ورژن شما می تونید به صورت Table view  تمامی vCenter  های خود را ببینید و به راحتی با کلیک بر روی  هرکدام،  اونها را از حالت External  به حالت Embedded  تبدیل کنید.

 فقط باید حواستون باشه که تمامی راهکارهای ۳rd Party  را نیز به سمت این PSC Embedded   دوباره Point   کنید.

File-Based Backup and Restore

آپدیت ۲ محصول vCenter از پروتکل های ذخیره سازی مثل NFS و SMB پشتیبانی می کند و به کاربر این اجازه را می دهد که از کانفیگ vCenter بک آپ بگیرند.

با اضافه شدن این دو پروتکل مجموع پروتکل ها ۷  عدد میشه  :

– HTTPS

– HTTP

– FTP

-SFTP

-SCP

– NFS

– SMB

در ضمن در نظر داشته باشید که از این دو پروتکل، فقط NFS 3 و SMB 2 پشتیبانی می شود.

قابلیت‌های vCenter 6.7 Update 2

نکته اصلی اینه که نباید فقط از مدل File Level Backup استفاده کنید باید این مدل رو کنار Image Level Backup استفاده کنید.

دوباره بدانید این قابلیت ها فقط در VCSA موجود می باشند.

در این ورژن قابلیت Notification برای بک آپ و ریستور هم اضافه شده که میتوانید با استفاده از آلارم های موجود در vCenter از نحوه عملکرد بک آپ ها آگاه بشید.

قابلیت‌های vCenter 6.7 Update 2

vSphere Health

قابلیت هایی که Health در این ورژن بررسی می کند عبارتند از:

– Online Availability

– Compute

– Network

– Storage

که مجموع این موارد در بهبود کلی بستر بسیار کارا می باشند.

 

vSphere Plugins

در ورژن های قبلی vCenter یکی از مشکلات وحشتناک Troubleshoot مشکلات مربوط Plugins بودند.

در آپدیت ۲ قابلیت مشاهده لاگ های مربوط به پلاگین ها بسیار راحت می باشد.

با استفاده از vSphere Client می تونید به منوی Administration و بعد زیر شاخه Solutions و درنهایت  Client Plug-ins می تونید به راحتی لاگ های مربوط به پلاگین ها رو ببینید.

vCenter 6.7 Update 2

علاوه بر این در منوی Tasks می تونید جزییات مربوط به دانلود و رجیستر شدن موفق و غیر موفق تمامی پلاگین ها را مشاهده کنید.

EVC و پیاده سازی آن روی ماشین مجازی

قبل از شروع این مطلب ابتدا باید بدانیم خود EVC چیست.

EVC  یا Enhanced vMotion Compatibility

یکی از قابلیت هایی که ما در داخل کلاستر بسیار از آن استفاده می‌کنیم قابلیت DRS یا Distributed Resource Schedular می باشد. این قابلیت از vMotion استفاده می کند و ماشین ها را بین سرور جابجا می‌کند.

VMware-vSphere-DRS-CPU-utilizationاین قابلیت باعث می شود که تا بار استفاده شده بر روی تمامی سرورهای یک کلاستر تقریبا یکسان باشد.

این امر باعث می شود که عمر مفید سرور ها به خاطر کم شدن و یکنواخت شدن بار آن‌ها افزایش پیدا کند.

از طرف دیگر با جابجایی ماشین ها مطمئن می شود که همیشه منابع لازم برای یک ماشین در دسترس او خواهد بود.

متاسفانه یا خوشبختانه قابلیت DRS احتیاج به یک پیش نیاز دارد که آن یکسان و هم نسل بودن CPU سرور های در داخل یک کلاستر می باشد. شکل زیر را ببنید :

Vmware clusterبدین معنی که اگر ماشین مجازی بر روی یک سرور با CPU نسل 2 روشن می شد ، DRS دیگر نمی توانست آن ماشین را روشن به نسل پایینی جابجا کند یعنی عملا vMotion انجام نمی شد.

در شکل بالا ماشین های مجازی که بر روی نسل دوم ساخته می شوند تا مادامی که روشن بودند بر روی آن سرور گیر می کردند.

اما با معرفی قابلیت EVC می توانستیم نسل تمامی CPU ها را به پایین ترین نسل کلاستر تنظیم کنیم.

این قابلیت باعث می شد که نسل تمامی سرور ها یکسان شود و ماشین های مجازی به راحتی جابجا شوند.

اما از طرفی زمانی که نسل CPU ها را پایین می آوریم قابلیت های نسل جدید را از دست خواهیم داد .

زمانی که Compatibility از Performance برایمان مهم تر باشد EVC بهترین گزینه خواهد بود.

 

نکته :  در نظر داشته باشید EVC فقط برای یک خانواده قابل فعال سازی است یعنی Intel یا AMD ، و نمی توانید این قابلیت را بین این دو نسل فعال کنید.

 

Per-VM EVC

در آخرین ورژن ارائه شده از بستر مجازی vSphere ، شرکت VMware  قابلیت جدیدی را به عنوان پیاده سازی EVC تنها بر روی ماشین مجازی معرفی کرد.

همانطوری که از اسم این قابلیت پیداست می‌توانیم EVC را تنها بر روی یک ماشین مجازی فعال کنیم.

خوبی این قابلیت این است که نه تنها می توانیم در داخل کلاستر از آن استفاده کنیم بلکه می توانیم در داخل دیتا سنتر نیز از آن استفاده کنیم .

متاسفانه تا به حال قابلیت EVC تنها برای کلاستر قابل پیاده سازی بود.

علاوه بر این Per-VM EVC باعث می شود بتوانیم ماشین مجازی را بین کلاسترها ، دیتا سنتر ها و حتی vCenter ها بدون هیچ مشکلی جابجا کنیم ، اما EVC کلاستر،  ما را قادر می ساخت که تنها بتوانیم ماشین مجازی را در داخل یک کلاستر جابجا کنیم.

با این تکنولوژی جدید حال EVC تبدیل به یکی از پارامتر های ماشین مجازی شده است  که با خاموش روشن شدن ماشین هیچ تغییری نمی کند.

خوبی این قابلیت جدید این است که هم می توانیم بر روی کلاستر EVC داشته باشیم و هم میتوانیم بر روی ماشین مجازی EVC داشته باشم که البته Per-VM EVC از EVC کلاستر ارجع تر است.

پیش نیاز های Per-VM EVC

برای پیاده سازی این قابلیت باید ملزومات زیر فراهم باشند:

  • محیط مجازی سازی vSphere 6.7
  • ماشین مجازی باید دارای Hardware Version 14
  • ماشین قبل از پیاده سازی تنظیمات Per-VM EVC باید خاموش باشد.
  • خانواده Per-VM EVC حتما باید مساوی یا پایین تر از خانواده EVC بر روی کلاستر باشد.
  • برای پیاده سازی این قابلیت حتما باید از کلاینت HTML5 استفاده کنید و نسخه فلشvCenter این قابلیت را به شما نمایش نمی دهد.

 

چند نکته در مورد پیاده سازی EVC ماشین مجازی :

  • اگر از روی یک ماشین مجازی که EVC را بر روی آن روشن کردید Clone بگیرید این کانفیگ EVC بر روی ماشین جدید نیز ست شده است.
  • قابلیت DRS با Per-VM EVC کاملا سازگار است.
  • اگر ESXi ای که ماشین مجازی بر روی آن قرار دارد ورژن EVC ماشین را ساپورت نکند ماشین روشن نخواهد شد.

 

نحوه پیاده سازی EVC بر روی ماشین مجازی

قبل از شروع مراحل حتما مطمئن شوید که ماشین مجازی خاموش است.

  • تنظیمات و پیکربندی per vm evcبر روی ماشین مجازی خود کلیک کنید و به قسمت Configure بروید.
  • از تب های آن بر روی EVC کلیک کنید.
  • ادیت را بزنید .
  • نسل CPU مورد نظر خود را انتخاب کنید و اوکی کنید.

به همین راحتی می توانید از قابلیت EVC بر روی ماشین مجازی استفاده کنید.

 

حرف آخر

اگر میخواهید دیتا سنتر ماشین مجازی ، یا حتی سرور ماشین مجازی خود را تغییر دهید و به خاطر اهمیت سرویس داخل آن نمی توانید آن را خاموش کنید قابلیت EVC ماشین مجازی یک نیاز انکار ناپذیر است .

اما باید در نظر داشته باشید که به احتمال زیاد باید بستر خود را به آخرین ورژن آپدیت کنید تا بتوانید از آن استفاده کنید.

 

منبع :گروه مجازی سازی Vipromise

مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه ،سوئیچینگ و روتینگ

در این نوع مجازی سازی به مجازی کردن کابل‌ها ، سوئیچ‌ها و رترها و فایروال‌ها و دیگر تجهیزات پرداخته می‌شود.

انواع سیستمهای مانیتورینگ

 

مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه

 

عملکرد مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه یا با نام دیگر network virtulization جز روش‌هایی است که به تازگی در دنیای فن آوری وارد شده است. مجازی سازی شبکه را در واقع روشی جهت جداسازی منابع شبکه و منابع محاسباتی همین طور واگذاری آن به یک شبکه مجازی دانست که این کار جهت یکسان کردن چندین شبکه مجازی قابل برنامه ریزی و مستقل صورت می‌گیرد. در این حالت از مجازی سازی شبکه تمامی سخت افزارها و هم چنین نرم افزارهای درون یک شبکه مجازی شکل می‌گیرد. نوع دیگری از مجازی سازی شبکه به این شکل کار می‌کنند بخش های مختلف مجزا شده شبکه به وسیله یک بخش فیزیکی معلوم به اشتراک گذاشته می‌شود.
مجازی سازی شبکه را می‌توان به ایجاد شبکه های مجازی داخل یک سرور عنوان کرد که می‌تواند باعث ایجاد ارتباط سیستم‌های مجازی با یکدیگر شود و شکل یک جامعه امنیتی مجازی(virtual security zone) را ایجاد کند.
مجازی سازی شبکه در واقع روش و دستاورد جدیدی جهت آسان سازی گسترش خدمات اینترنتی می‌باشد. یک تکنولوژی سودمند برای استفاده از زیرساخت‌ها با توجه به استفاده بهتر از منبع فیزیکی و یا منطقی جهت چندین شبکه متفاوت و یا ایجاد تراکم بیشتر از چندین منبع( این منابع همان اجزا شبکه بوده که می‌توانند شامل مسیریاب‌ها، ماشین‌های مجازی، سوئیچ‌ها و… باشند) و جهت کسب توانایی و فایده بیشتر ایجاد می‌شود. به همین دلیل مجازی سازی شبکه هزینه کلی را به دلیل اشتراک گذاری منابع شبکه کم می‌کند. در واقع محصول نهایی مجازی سازی شبکه، شبکه مجازی می‌باشد.

علت استفاده از مجازی سازی شبکه

مجازی سازی شبکه جهت استفاده بسیاری از ادارت و سازمان‌ها و دیگر ارگان‌هایی که به صورت اشتراکی به شبکه دسترسی دارند کاربرد زیادی دارد و در سطوح گوناگون و بر بخش‌های مختلف از جمله برنامه‌های کاربردی، بخش سخت افزاری، سرورها، بخش ذخیره سازی و ماشین‌های دسکتاپ تاثیرگذار می‌باشد. مجازی سازی شبکه سبب می‌شود برنامه های کاربردی و همین‌طور سیستم عامل‌ها از بخش فیزیکی جدا شده و اجازه می‌دهد تا سیستم عامل روی یک سرور اجرا شوند. با استفاده از این مجازی سازی شبکه مقدار هزینه در بسیاری از بخش‌ها کاهش پیدا کرده و سبب مدیریت و کنترل بهتر بر کاربران شبکه می‌شود. امکان انتقال سریع اطلاعات و دسترسی راحت‌تر نیز از دیگر علل استفاده از این بخش می‌توان عنوان کرد.

مزایای مجازی سازی شبکه

1- ایجاد بهره وری بهتر از سیستم شبکه
2- بالا بردن سرعت تبادلات
3- راحتی دسترسی به شبکه
4- صرفه جویی در مقدار هزینه ها
5- ایجاد تجمیع سرویس‌های سازمان در یک بخش
6- پیاده سازی سریع سرویس‌های گوناگون درون شبکه و همین طور ایجاد سریع سرویس های جدید به جهت افزایش کسب و کار سازمان مورد نظر
7- پشتیبانی و مدیریت بهتر شبکه
8- یکپارچه سازی منابع داخل شبکه
9- ایجاد محیط های تست و کنترل
10- کم شدن هزینه نگهداری و همین طور نیروی انسانی
11- دسترسی راحت‌تر
12- بالا بردن ضریب امنیت در استفاده از این بخش

مجازی سازی سرور

مجازی سازی سرور از دیروز تا امروز

مجازی سازی سرور (Virtualization) بر خلاف تصور افرادی که مجازی سازی سرور را یک فناوری نوین به حساب می آورند، مربوط به دهه ۷۰ میلادی یعنی نزدیک به ۴۰ سال پیش است. زمانی که شرکت آی بی ام (IBM) یکه تاز عرصه محاسبات دیجیتالی و رایانه ها بود. در واقع سیستم عاملهای موجود دهه ۶۰ و ۷۰ میلادی اساساٌ بر پایه اشتراک منابع سخت افزاری یا همان مجازی سازی کار می کردند و اصولاً بدلیل گرانی منابعی نظیر حافظه، دیسک، پردازنده مرکزی و سایر ملحقات آن امکان بهره برداری غیر اشتراکی بسیار پر هزینه بود. بعد از ظهور نسل جدید رایانه ها و سرویس دهنده های غیر Mainframe که دارای توان کارکرد بالا و قیمت پایین بودند، رویکرد قبلی سیستم عامل ها در استفاده اشتراکی منابع به تدریج کمرنگ شد و استفاده از سرویس دهنده های کوچک و متوسط بدون دغدغه از صرف هزینه های گزاف سخت افزاری فراگیر شد. همچنین با رشد سرویس های نرم افزاری جدید در شبکه‌ها، و بر آورده شدن نیاز هرکدام از این سرویس ها با استفاده از سخت‌افزار و منابع سیستم‌عامل اختصاصی، راهبرد جدیدی به شکل “یک سرویس دهنده برای هر سرویس شبکه” به وجود آمد که این رویکرد کماکان در بسیاری از شبکه ها مورد استفاده قرار دارد اما این راهبرد جدید یک اشکال دارد و آن هم این است که بر طبق آمار در تعداد کثیری از سرویس دهنده ها، میزان استفاده از منابع به کمتر از ۲۰% محدود است. این رویه باعث بالا رفتن هزینه و مصرف انرژی و در عین حال کاهش بهره‌وری سخت افزار می گردد.
در نتیجه دوباره مسئله صرفه جویی و مدیریت منابع در راهبرد جدید مورد توجه قرار گرفت. منتهی این بار تنها IBM جلودار نبود و شرکت ها و موسسات تحقیقاتی بسیاری وارد میدان شده بودند.
*کاهش هزینه ها، *بالابردن بهره‌وری سخت افزار و *مدیریت آسانتر و کارآمدتر سرویس دهنده ها، اهدافی هستند که مدیران و متخصصان شبکه را به سمت قرار دادن سرویس های مختلف بر روی یک سخت‌افزار قدرتمند سوق داد. در راهبرد جدید، هدف، قراردادن سرویس‌های متنوع بر روی یک سخت افزار به صورت متمرکز و با هزینه کمتر بود تا از این طریق مدیریتی آسانتر، کم هزینه‌تر ، فرایندهای نگهداری و پشتیبان‌گیری راحتتر، دسترسی و قابلیت اعتماد بالاتر فراهم گردد.

مجازی سازی سرور چیست؟

تعریف ما از کاربرد مجازی‌سازی سرور در حیطه سیستم عامل عبارت است از راهکاری که اجازه می دهد چندین سیستم عامل میهمان بطور همزمان بر روی یک میزبان سخت افزاری به اجرا در آیند.
ماشین مجازی یا( VM(Virtual Machine به سیستمی اطلاق می گردد که اجرای سیستم مجازی سازی را بر عهده گرفته است. هر ماشین مجازی می تواند شامل سیستم عامل، سخت افزار و نرم افزار اختصاصی خود باشد. ماشین مجازی، مستقل از سکوی سخت افزاری یا سیستم عامل اولیه به فعالیت خود ادامه می دهند. زیرا در اغلب سیستم های مجازی سازی سرور، یک لایه جدا کننده به نام فوق ناظر Hypervisor میان سیستم عامل میهمان (مجازی) و سخت افزار یا منابع فیزیکی موجود حائل می گردد. کار Hypervisor ایجاد یک دید مستقل مجازی از سخت افزار یا منابع است. Hypervisor باعث می¬شود ماشین های مجازی از دید یکدیگر پنهان بمانند و هر ماشین مجازی تصور کند تمام سخت افزار یا منابع لازم را در اختیار گرفته است.
دو گونه اصلی از Hypervisor وجود دارد :

  • تمام- سخت افزاری (Bare-Metal)
  • میزبانی شده Hosted

در اغلب موارد، کار مجازی سازی را نرم افزار انجام می دهد. این نرم افزار لایه Hypervisor را به وجود آورده و ارتباط میان سخت افزار یا سیستم عامل را با این لایه و هر یک از ماشین های مجازی را طوری فراهم می نماید که راه اندازی سیستم عامل مجازی و اجرای برنامه های کاربردی بر روی سخت افزارهای متفاوتی که وجود فیزیکی ندارند را امکان پذیر می نماید.
نمونه هایی از سیستم های نرم افزاری فوق ناظر (Hypervisor) بر پایه سخت افزار از دو شرکت معتبر عبارتند از :

  • VMware ESX and ESXi
  • Microsoft Hyper-Vi

نمونه هایی از سیستم های نرم افزاری میزبانی شده (Hosted) بر پایه سیستم عامل به شرح زیرند :

  • VMware Server
  • Virtual Server
  • VMware Workstation
  • Virtual PC

انواع روش های مجازی سازی سرور

حداقل ۶ روش مجازی سازی وجود دارد:

۱- مجازی سازی سرور: تجمیع تعداد زیادی سرور مجازی در تعداد محدودی سرور فیزیکی. نرم افزار مجازی سازی سرور مابین سرور فیزیکی و سیستم عامل قرار می گیرد و اجازه می دهد چندین ماشین مجازی را بر روی سرور فیزیکی مشابه اجرا کنیم.

۲- مجازی سازی دسکتاپ: جهت انتقال دسکتاپ کاربران نهایی از کامپیوتر شخصی به “فضای ابری” استفاده می شود. به کلامی دیگر، دسکتاپ کاربران نهایی، مجازی می شوند و آنها می توانند بوسیله مثلا تین کلاینت ها به دسکتاپشان دسترسی پیدا کنند. در این حالت سیستم عامل مورد استفاده از سخت افزار مستقل می شود. و از این پس شما می توانید بر روی سیستمی که تا به حال قادر به نصب windows7 نبودید این سیستم عامل را نصب نمایید.

۳- مجازی سازی نرم افزار: این روش جهت بسته بندی نرم افزار به کار می رود. به واسطه این روش می توانید نرم افزار مورد نظر را در هر جایی که می خواهید استفاده کنید. نکته ی کلیدی در این روش تجمع کلیه ی فایلهای نرم افزار در یک فایل اجرایی می باشد. در این روش فایل مورد نظر از سخت افزار مستقل می شود.

۴- مجازی سازی storage: این روش جهت مجازی¬سازی SAN storage به کار می رود.

۵- مجازی سازی I/O: این روش جهت کاهش تعداد کابل¬های I/O مورد استفاده قرار می گیرد.

۶- مجازی سازی شبکه: جهت ایجاد شبکه های مجازی داخل سرور به کار می رود تا موجب پیوستن ماشین های مجازی به هم و شکل گیری Virtual Security Zone شوند.

وقتی اکثر افراد (بخصوص کسانی که تازه به دنیای مجازی سازی پیوسته اند) به مجازی سازی فکر می کنند، اکثرا به مجازی سازی سرورها می اندیشند.
این نقطه بهترین محل برای پیوستن به دنیای مجازی است و خواهد بود.
در واقع “مجازی سازی سرور” مابین سرور و سیستم عامل قرار می گیرد. نرم افزار های مجازی سازی سرور سیستم عامل مهمان را فریب می دهند. این سیستم عامل ها بر روی ماشین های مجازی اجرا می شوند، اما بواسطه نرم افزار مجازی ساز گمان می کند که به طور مستقیم با سرور فیزیکی در ارتباط است. از همین رو چندین ماشین سیستم عامل مهمان مجازی می توانند فقط از طریق یک سرور فیزیکی مورد استفاده قرار بگیرند و به این ترتیب سود زیادی را عاید سازمان کنند.

آنچه در فناوری مجازی سازی مورد انتظار است عبارتند از :

  • کاهش هزینه های خرید سخت افزار
  • افزایش بهره وری با تخصیص منابع اشتراکی
  • افزایش بازدهی وبهینه سازی مصرف انرژی
  • صرفه جویی در فضای استقرار سرویس دهنده ها
  • بهینه سازی مدیریت شبکه و افزایش انعطاف پذیری
  • افزایش توان عملیاتی، ظرفیت شبکه و حفظ تداوم کار
  • سرعت در ترمیم و بازنشانی سیستم ها به هنگام بروز خرابی
  • افزایش اطمینان و امنیت سیستم ها و کاهش پیچیدگی های عملیاتی

مزایای دیگری نیز برای مجازی سازی قابل شمارش هستند ولیکن موارد بالا عمومیت بیشتری دارند.

این اشتراک می‌‌تواند در رابطه با موارد زیر باشد :

۱- سکوی سیستم عامل: راه اندازی سیستم عامل های مختف و مجزا بر روی یک سیستم عامل پایه

۲- رایانه های رومیزی: شبیه سازی رایانه های رومیزی به همراه سیستم عامل و نرم افزارها کاربردی و منابع مورد نیاز آن نظیر حافظه، دیسک و سایر ملزومات آن.

۳- برنامه های کاربردی: اجرای برنامه های کاربردی به صورت مستقل از سیستم عامل

۴- منابع: شبیه سازی شبکه، دستگاه¬های ورودی و خروجی،حافظه و منابع ذخیره‌سازی مجازی

چند نمونه از مجازی سازی سرور
استفاده از چندین سیستم عامل مختلف بر روی یک سیستم سخت افزاری با کمک سیستم مجازی سازی، راهکاری است که ما برای ایجاد شبکه های مختلف بکار می گیریم. فرض کنید یک شبکه در حال کار، نیازمند استقرار یک سرویس دهنده جدید می شود. اگر بخواهیم به صورت معمول این سرویس دهنده را راه اندازی کنید، باید آماده پرداخت هزینه خرید سرویس دهنده، هزینه نصب و جابجائی اطلاعات و هزینه بررسی سازگاری سیستم و کلی هزینه های دیگر باشید که بطور حتم صرفه اقتصادی و زمانی در پی نخواهد داشت. در این موقعیت بهترین راه حل استفاده از فنآوری مجازی سازی است که اجازه میدهد تا به کمک سیستم مجازی سازی، یک سرویس دهنده جدید را بر روی همان شبکه موجود به صورت مجازی ایجاد و بدون اختلال در شبکه، آن را مورد بهره برداری قرار دهیم.
کاربرد دیگر مجازی سازی افزایش سرعت پردازش و تبادل اطلاعات در شبکه ها است. به فرض اگر به طور همزمان صدها ایستگاه کاری در یک شبکه به یک سرور متصل شده و تبادل اطلاعات کنند، ترافیک روی این سرور به شدت افزایش یافته و سرعت شبکه به شدت کاهش می یابد و احتمال بروز مشکل بالا می رود. راهکار این قضیه از طریق مجازی سازی آن است که چندین سرور مجازی در شبکه راه اندازی شود تا بار ترافیک این رایانه ها میان سرویس دهنده های مجازی تقسیم گردد. این بدین معنی است که حتی اگر منابع سخت افزاری شما محدود باشد آن را به صورت برنامه ریزی شده و تفکیک پذیر مدیریت می نمائید تا برای واحدهای مختلف به شیوه های گوناگون مورد بهره برداری قرار گیرند.

مجازی سازی چیست

قصد داریم در این مقاله اول شما را با مفهوم مجازی سازی آشنا کنیم و بعد از آن در مورد انواع مجازی سازی، کاربردها و مزایای استفاده از مجازی سازی مطالبی را بیان کنیم.

همانطور که می دانید کامپیوترهای نسل جدید از ۴ لایه زیر تشکیل شده‌اند:

  • سیستم عامل
  • سخت افزار
  • داده
  • نرم افزار

معمولا این ۴ لایه به هم وابسته اند منظور این است که اگر در سخت افزار مشکلی ایجاد شد در سیستم عامل هم اشکال ایجاد می گردد به طور مثال با سوختن هارد کامپیوتر اطلاعات و سیستم عامل از بین می‌رود یا با سوختن پاور کامپیوتر سیستم دیگر روشن نمی‌شود.
در این روش سعی می‌کنیم که این مشکلات را بر طرف کنیم. به اینصورت که مشکل وابستگی بین لایه‌ها را از بین می‌بریم.
به بیان دیگر، مجـازی سـازی پیونـد دهنـده میـان سـخت افـزار و سیسـتم عامـل اسـت و بـه شـما اجـازه می‌دهد جند نرم‌افزار کاربردی و سیستم عامل را بر روی یک سیستم فیزیکی پیاده‌سازی کنید بـه نحـوی که باعث بهره‌وری در هزینـه‌هـای سـخت‌افـزار و نـرم‌افـزار و همچنـین اسـتفاده بهینـه از تمـامی منـابع سیستمی، کاهش هزینه و کاهش مصرف انرژی شود.

درسال ۱۹۶۰ توسط شرکت IBM (International Business Machines) آغاز شد و به عنوان یک روش منطقی برای تقسیم منابع سیستم توسط رایانه‌های بزرگ، بین برنامه های مختلف ارائه شد.
از آن زمان اصطلاح مجازی سازی (Virtualization) گسترش یافت.

به وسیله این تکنولوژی‌ می‌توانیم به طور همزمان دو یا چند سیستم عامل را روی یک سرور راه‌اندازی کنیم.
این تکنولوژی نرم‌افزاری موجبات دگرگونی در چشـم انـداز فناوری اطلاعات (IT) و همچنین تغییرات اساسی در زیرساخت سازمان را فراهم می‌کند.

لازم به ذکر است که شرکت‌های مختلفی در این حوضه فعالیت دارند و با ارائه راهکارهای مجازی سازی، انواع نرم‌افزارهای کاربردی و… بازار رقابتی این حوضه را رهبری می‌کنند که در زیر به تعدادی از سرشناس‌ترین آنها اشاره شده است:
  • vmware
  • KVM
  • CITRIX
  • Microsoft
  • redhat
  • CISCO
× بستن تبلیغات